zondag 25 juni 2006

soep?



Afgelopen dagen de nieuwe plantjes geplant.. de oude gestekt en geplant en de aanwinsten uit de vijver van Jos en die van Ellen een plek gegeven. De hele tuin vol babybadjes en emmertjes, zand, grind en gereedschap.


De waterlelie moest met een bijl te lijf gegaan worden, lekker.. Maar wat een enorme kluit was dat geworden. Hij of zij staat nu even in het 50cm gebied bij te komen, maar alle bladeren zijn inmiddels alweer boven. Wat kan zo'n dame snel groeien ongelooflijk! Eigenlijk kan ze alweer naar 'het diepe'.




Tsja, en waar het water hier nog zo helder oogt is het in die paar dagen almaar troebeler geworden en gaan we richting groentebouillon. Ik ben nog niet in paniek...het is per slot van rekening een erg prille vijver, maar leuk is het niet. We hebben er nu behoorlijk wat zuurstof planten in zitten, de vissen zouden natuurlijk nog even hebben moeten wachten, maar dat vonden we zielig.
Kan een vis zielig zijn?
Het is dus afwachten. We hebben op advies van Jos zout in de vijver gedaan -eng- maar diverse sites meldden het als goede actie dus..
Afwachten en vertrouwen op naderende helderheid!

maandag 19 juni 2006

1e Plantjes

Vandaag naar Vijvercentrum Apeldoorn geweest.





Tsja je gaat voor grind, waar je te weinig van meeneemt...en laat je al snel verleiden tot mooie plantjes, waarvan er dus helaas bij beter lezen één niet winterhard is.
Dan moeten we daar dus deze zomer maar extra hard van genieten.
Gelukkig een tuincentrum waar je niet midden in de zomer al een halve kerstmarkt over hoeft te zeulen. Wel veel voedselgefixeerde koi. Geef mij maar een ordinire goudvis-simpele schoonheid- of onze gestroomlijnde windes.



Fiep ontdekt de geneugten van vers vijverwater!

zondag 18 juni 2006

De eerste rimpelringen






Vaderdag. Na een traditioneel vaderdagontbijt met gedicht en plakkerige knutsel vol liefde zijn we begonnen aan : DE RANDEN. Afsnijden en 30cm wegplooien, pletten en vouwen.
Terwijl we hier mee bezig waren vloog er een beestje in de vijver. We storten ons erop, gewaarschuwd als wij zijn voor de geelgerande watertor (om voor ons nog steeds duistere redenen..).
Het was wel heel vreemd, een aanvliegende tor. Hij ging ondersteboven aan het wateroppervlak hangen en toen wist ik: die heb ik ergens in een boek zien staan!
En ja hoor, het bootsmannetje annex, onderstebovenzwemmertje een waterwants. En wat kan dat beestje zwemmen, watervlug. Onze eerste 'wilde' bezoeker.




Zo van bovenaf kan je ook goed zien waar het moeras (jaja) gaat komen. Nu op zoek naar laagblijvende niet woekerende planten. Tips zijn weer welkom!



Een wat minderbevallige foto, maar wel een bijzondere!
Want hierop staan 3 van onze windes.
Hoezo bijzonder denk je dan, maar nadat wij ze vorig jaar hadden aangeschaft, hebben we ze nooit meer gezien, tot we oude de vijver leegschepten. En nu, het lijken wel andere vissen, die inmiddels precies doen wat ik dacht dat windes horen te doen. Niet de hele dag verstoppen maar gezellig met de hele bups rondzwemmen. Gelukkig geluidloos! Maar ze zijn erg leuk zo.
Nu de hele week verder puzzelen met de stenen van Anouk. En mijmeren over hoe het verder moet.
Op naar het aanstaande zitje want het wordt echt geweldig prettig dit jaar zo achter in de tuin.

vrijdag 16 juni 2006

't pompgat 2



Dit is de aansluiting tussen de vijver en de ton waar de pomp in gaat. De eerste poging was dus mislukt; de metalen ringen hadden we zo strak aangedraaid dat het plastic van de slang kapot was geknepen op de schroefdraad van de aansluiting.

't pompgat



Het valt niet mee de aansluiting van de vijver naar het 'pompvat' goed op elkaar aan te sluiten. 30° en met je benen in 50cm koud kraanwater.. Kreeg toch van die dierenartsenfilm op tv associaties..Zo waren de mannen bezig. Een hele bevalling dus.



Tevreden. Mare mag nog even zwembadvijver pogingen doen. De temperatuur was er wel naar.
Helaas bleek de koppeling niet bestand tegen de enorme hoeveelheid kracht die de heren op de tussenslang hadden uitgeoefend en het lekte vreselijk. Hierna sloeg het weer om naar 17° Een minder aangename temperatuur voor de tweede poging die, tesamen met een soort vlaspluis voor het schroefdraad, gelukkig zorgde voor een droge aansluiting.



Vandaag weer voorzichtige zomerzon met hommels die zich die door de papavers rollen

maandag 12 juni 2006

Naar een vijver


Eindelijk is het dan zover, van 'veel te koud voor de tijd van het jaar', zijn we nu naar 'tropische warme zomerdagen'. precies het juiste weertype om vijverfolie zo zacht en slap te maken dat het zich geweldig goed in vijvervorm laat plooien.
Mare krijgt voor enkele dagen de illusie van een zwembad in de tuin, wat Tino per ongeluk meteen uitprobeerde, maar daar zijn natuurlijk, helaas, geen beelden van.
Kortom we gaan nu snel richting vijver en dan begint denk ik het echte werk. (niet het meeste en niet het zwaarste, maar wel dat waar het natuurlijk allemaal om draait)
Foto's van onze rotstuinen in knop en bloei wil ik ook niemand onthouden, dus beelden daarvan komen er ook bij. Ik denk dat ik me qua zijsporen in de tuin toch niet altijd zal kunnen inhouden!

Leuke reacties krijg ik trouwens via de mail! Duidelijk 'blog'leken net als ik. Reageren kan direct op de blogsite.. wordt het prettig interactief van! Ik ben benieuwd.
Ik kreeg een waarschuwing antivijver, "begin d'r niet aan.." en" pas op voor de geelgerande watertor", maar achtergronden voor deze ontmoedigende boodschappen missen nog.
De meeste reacties lopen niet over van de positieve ervaringen.. Voorlopig weerhoudt het ons er niet van door tegaan.
Het water staat inmiddels -op deze hete dag- tot aan het 50cm niveau.

Niet dieper..

Als je niet oppast wordt een vijver, eenmaal aan het graven, gauw te diep. Dus is het 80cm gedeelte eerst te diepgeworden daarna weer gevuld door de breedte in tegaan, wat waarschijnlijk ook mooier is.

We hebben er voor gekozen het diepe deel nu stijler en groter te maken zodat daar alleen drijvende of oppervlakte planten(lelie) kunnen groeien. Voor je het weet stop je zo'n vijver snel te vol met planten en heb je weer geen rustgevend spiegelend oppervlak... En daar was het toch allemaal om begonnen nietwaar?

De beelden geven een aardig beeld van veel werk en weinig woorden, wat ook te merken is aan de blog! Je kan je energie nu eenmaal maar één keer uitdelen.

Willem en Tino hebben het gat in de vijver gemaakt (het blijft spannend..); er is kamerbreed tapijt gelegd (dankzij eengoeie ingeving van Ruben die begrijpt dat slecht tapijt goedkoper, maar vast even goed is als vijvermatten) En toen was het wachten op warme dagen.

zondag 4 juni 2006

Een laag dieper




Eigenlijk is de vorm nu klaar tot en met het 80cm gebied. We hebben er voor gekozen om het 'moeras' gedeelte als rijstbedden af te vlakken in verband met het wegspoelen van zand, grind en stenen, maar het blijft spannend hoe dat zich IRL(in real life) zal gaan gedragen.
Het vreemdste van de hele vijver is dat de gekozen vorm op dit moment, waar vandaan je ook kijkt, perspectiefisch op een gezonken schip lijkt. Namelijk alsof de boel scheef ligt..En dat terwijl we bij deze vijver nu juist bij alles de waterpas gebruikt hebben! Geheel volgens de boekjes. Het is wel een raadsel hoe dat kan. Zou het over zijn als er water in de vijver zit? Hopelijk wel. Ik kan me voor stellen dat een vorm die mijn hersenen de hele tijd horizontaal proberen te trekken zeer vermoeiend is. En dat terwijl het juist gaat om de RUST van zo'n spiegelend oppervlak.
Besloten is het 80cm stukje te vergroten door de wanden in het diepe gedeelte steiler te maken (Tino). Persoonlijk denk ik nog steeds dat de wanden de geleidelijkheid en stevigheid nodig hebben....De tijd zal het leren..en het blijft een gezamenlijk project nietwaar. Aan sommige dingen moet je je overgeven. Zeker het pomp en electra gedeelte wat Tino met Willem gaan doen. Nog even het werk van vandaag fotograferen en dan morgen hopen op een warme dag om het zeil erin te vormen.

De volgende laag




Zoals je ziet zijn we inmiddels de diepte ingegaan. De eerste 20cm laag is eraf. Het zwaarste was de ton voor de pomp. Onder je eigen niveau spitten blijkt heel zwaar. Tino's rug was er niet tegen bestand. Daarna valt eigenlijk alles mee. Behalve de hoeveelheid verplaatste aarde! Ik las dan ook dat elke kuub die je uitgraaft in volume met 30% toeneemt! Iets om je te realiseren voor je begint.
Gelukkig weet Willem veel mensen die uitgerekent nu weer graag aarde willen hebben. Dat scheelt. Eerst een plek weten waar je aarde heen kan is in alle gevallen een meer logische volgorde en aan te raden..

Tussen de avond4daagse, zware buien en on-mei-se koude zijn we al op de 50cm laag aangekomen, nog meer zand waar Willem gelukkig ook weer mensen voor wist. De bult is nu dan ook tot een overzichtelijke berg teruggebracht die weer nodig is om het geheel straks af te werken.
Vandaag kan ik dan ook, bij aangenamer weersomstandigheden.., nog verder de diepte in en de uituindelijke binnenvorm gaan bepalen.
Op naar de 80cm en beyond!