maandag 28 augustus 2006

Film van de bouw





Een film van alle stadia van de het bouwen van de vijver. Een tijdspanne van 4 maanden.

zondag 27 augustus 2006

Stortregen


Zo ziet stortregen in de vijver er uit!

Rimpellijnen


Detail van het water van vandaag...

Van nimf tot juffer

Van nimf tot juffer in 10 foto's!


Net uit het water, en 2cm lang. Let op de rugzak.

Als je dan toch gek bent op details en insecten, dan was dit wel een echte happening!
Tino riep me dat er een jufferlarve uit het water kwam, dus gauw kijken. Ze ging nog even terug, maar bleef verder op de rand van de vijver zitten. Niet zoals het hoort natuurlijk, er hoort keurig langs een stengel naar boven geklommen te worden! Ik maakte Tino nog attent op het parachutezakje en dacht laat ik er maar een fotootje aan wagen... Terug met de camera was ik al te laat, op het moment van scherpstellen verliet de jongedame net haar kinderkleding en begon haar nieuwe kleedje te ontvouwen! Je kan nog net de eerste seconde van haar jufferbestaan zien.

Hierna zie je nog foto's van de rest van de metamorphose. Allemaal heel spannend voor wie er van houdt.


Naar veiliger plek


Wat achterblijft is de vervelling


Vleugels uit de rugzak


Vleugels groeien


Gered en op de steen gezet

Tja, mevrouw kiepte om in het zand toen ze onder de vlonder kroop. Tino greep toen maar in, in het natuurlijke survival of the fittest proces, anders was het niet goed gekomen denk ik... Ze begon ook nogal raar, zo zonder riet en zo nietwaar?


Achterlichaam groeit

Dat hele groeien, uitrollen van vleugeltjes, verkleuren en dergelijke, ging veel sneller dan we dachten. Ik dacht dat wel een uur of 2 in beslag zou nemen, maar tot de waarschijnlijk uiteindelijke grootte duurde maar - dus van water tot lucht zeg maar - zo'n 40 minuten. Groffe schatting, want tussendoor moesten de weekendbroodjes en gekookte eitjes gegeten natuurlijk.
Onvoorstelbaar eigenlijk.


Achterlichaam groeit nog meer


Gevlogen naar het 'riet', zitten in de regen. Hij/zij is nu klaar, en precies 4cm lang.

Qua weer zit het vandaag niet mee hoe moet je nu drogen èn opwarmen met zulke stortbuien...


Maximale uitvergroting

Prachtig, prachtig in één woord: prachtig!

Op dit moment is onze dame echt aan het verstoffelijken. Ze verliest haar transparantie van nymphe.
Zou ze nu bij deze vijver blijven wonen, of trekken juffers verder! Zou ze nog van kleur veranderen? Of blijft het zo vaag?
Ik kan in ieder geval bij deze kleuren het kledingmerk nog niet vaststellen.
We volgen de verdere ontwikkelingen op de voet. En je begrijpt dat deze zondag niet meer stuk kan!

zaterdag 26 augustus 2006

Onderwater

Onderwater is het een magische wereld. Het is toch wel heel bijzonder dat planten die boven water volstrekt slap en vormeloos worden, door het water gedragen, wonderschone vormen aannemen.
Vanochtend scheen de zon er in en dan zijn sommige echt adembenemend mooi. Geprobeerd om er zo iets van te laten zien, maar dat kan alleen zonder zon, vanwege alle spiegelingen die Tino nog zo veel mogelijk heeft proberen weg te halen door een kussen boven m'n hoofd te houden.
Hoever gaat de liefde nietwaar.
Van Tino heb ik nu een wegwerponderwatercamera... gekregen, dus het wachten is op de felle zon voor de eerste experimenten!


ceratophyllum demersum


myriophyllum spicatum 'vederkruid' parrot's feather..

De naam is al even prachig in allerlei talen, als onderwater. Deze moet je echt zien met de zon er in, zo fijntjes en feeëriek. Het wachten is op de eerste waternymphen aanstaand voorjaar. Die schijnen het liefst rond deze plant te versierselen.


hoornblad (zie foto 1)



Je moet er een beetje het oog van de papparazzi voor hebben maar dan zie je ook de allereerste badscène..: Merel badderend aan het strand.

Op insecten gebied valt er inmiddels ook van alles te beleven. Gesignaleerd zijn, naast de gebruikelijke vlinders mugjes en vliegertjes, het kleine vuurvlindertje, een schattig klein wit met vaag oranje vlindertje, het lantaarntje en nog wat rode libellen en blauwgroenzwarte juffers. Allen dames die nog wat te schuw waren voor de camera. Het wordt ook tijd voor een insectenboek om de dames bij de correcte titel te kunnen aanspreken.

zondag 20 augustus 2006

Mijn aller eerste foto's



Ik ben Mare
Dit is mijn allereerste tekst. Ik heb deze foto's gemaakt en ik vind het heel leuk om te posten. En het strandje is aangelegd.
En ik heb deze foto's gemaakt omdat er toen de zon er op stond.



Ik heb deze foto uitgezocht omdat je de rimpelringen zo goed ziet. En het lijkt net alsof het water helemaal omhoog gaat. Ik vind het zelf ook heel mooi. En de waterbubbels zien er ook zo leuk uit.

Regenringen


Augustus nadert zijn einde en het is echt feestweer... Het geeft wel prachtige ringen. Ook onder water krijg ik schaduwringen door de zon die tegelijkertijd schijnt, maar dat blijkt lastig te fotograferen. Ik blijf mijn best doen. Na de extreme hitte en droogte vallen we nu van de ene wateroverlast in de andere en verdwijnt het einde van de vakantie in het water. Het dondert en bliksemt.


Toch konden we nog wel iets doen vandaag.
We hebben het 'strand' aangelegd, dus: welkom in het kikkerparadijs! Vooralsnog was de vijver oeverloos, maar nu kunnen de kleine domme en blonde, of avontuurlijke, maar minder fortuinlijke dieren weer veilig de oever, of het water bereiken. Wat je maar bent: peuter (jawel Elise), kikker, pad, salamander, dorstig vogeltje, poes, duif, egeltje, kom maar op! Wij zijn er klaar voor.


Salamanderrock.
Nog even wachten en wij weten hoe het klinkt...
Ik vind dit echt een soort mini 'grand canyon' voor onderwaterbeestjes en zie de salamanders er volgend voorjaar al zonnebaden. Alleen hebben we nog geen salamanders. Ze schijnen vanzelf te komen als de geur van het water maar goed is. En dat is hij natuurlijk. Ook ruiken ze dat op wel een kilometer afstand. Het is bijna niet te geloven, maar wij zullen het vanzelf wel merken. Ik hoop het zo.



Rimpelring en rimpelring..


De details van de dingen blijven mij altijd boeien. Iets buiten het vanzelfsprekende altijd weer vol schoonheid en als het goed is verdwijnen de werkelijke proporties. Kan een kleine steen een enorme rots worden.


Nog maar een van boven om de veranderingen te zien. Pffffff.

zaterdag 12 augustus 2006

Bloei 3



Dacht ik dat het puntkroos was gaan bloeien en heb er dus enthousiast foto's van gemaakt. Nog diezelfde week zag ik in een boek van Ada Hofman (een geweldig boek over kikkers en padden en daarnaast dus over vijvers) foto's van mijn bloeiende kroos; het blijkt gewoon eendenkroos. Maar zo weinig en tussen de holpijpen is dat dan toch wel een prachtig mooi kroosje. Ik heb het er toch maar uit gehaald, want in datzelfde boek las ik over een kevertje dat daar erg graag zijn eitjes in legt en waarvan de larfjes dan weer graag door je vijverfolie boren. Of was het nou het kevertje wat boorde? In ieder geval is eendenkroos hoe dan ook geen aanrader. Het blijft dus hopelijk bij deze beelden






Echt allerliefst vind ik de miniscule bloempjes van de waternavel. In de boeken wordt zoiets al gauw 'onbetekenend' genoemd, maar persoonlijk hou ik wel van die kleine subtiele bloeiseltjes!




Als laatste toch ook maar een plaatje van de watermunt. Het ruikt heerlijk en doet precies wat ik er van hoopte; lekker wild groeien, maar niet te en ook weer lief bloeien met als bonus heel veel bijen aantrekken.
Een tuin met veel beestjes geeft mij een goed gevoel. Vingerdikke wormen, bijen, vlinders, dikke hommels. Echt prettig. Vliegen vind ik wat minder, maar de waterjuffers en libelles die nu al op het water afkomen zijn meer dan welkom. Al zeggen de boeken weer dat je daar niet blij mee moet zijn. Er zitten volgens mij ook kleine bloedzuigers in het water. Griezelig idee. Zouden ze werkelijk op je gaan zitten? Daar moet ik dan weer even niet aan denken als ik onder water aan het rommelen ben.

maandag 7 augustus 2006

Randverschijnselen


Het begint steeds meer te lijken op wat we voor ogen hadden.


Normaal zou je oeverplanten naast de vijver verwachten, maar dit stukje is zo warm en droog voor een groot deel van het jaar en mijn potten zo mooi, dat ik bedacht deze twee te combineren. Zo wordt het 'pad' een rotstuin en groeit zowel plat als dicht. Ik ben benieuwt. In de potten ging het erg hard, maar 11 kilo poes die er steeds overheen walst.. we zullen het zien. Nu is hij wel bijna met randsteen en al in de plomp gevallen. Deze keer alleen de steen en kwam Muis er met veel schrik nog net vanaf.


Na hard werken is het zithoekje dan toch een vlondertje geworden. Misschien wel erg truttig, maar toch ook heel gezellig en altijd voorzien van een aangename schaduw als het verder overal in de tuin te heet is. In schaduw die net niet in de vijver valt! Ja daar is over nagedacht.

Nu nog het laatste randje. Het wachten is op geschikt weer om de grasrand af te maken en ik weet eigenlijk niet wat en wanneer dat is. Nog even uitzoeken.